خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از تب و تاب عشق سخن می‌گوید و از احساسات شدید و سوزناک عاشقانه مانند غیرت، درد و رنج عشق، و مقایسه‌های شاعرانه با عناصری مانند شمع و پروانه پرده‌برداری می‌کند. شاعر از عشق خود به گونه‌ای می‌گوید که گویی تمام وجودش در آتش این عشق می‌سوزد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسات پیچیده است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارند.
شماره ۹۹ - آنچنان از تب عشق تو تنم می‌سوزد
آنچنان از تب عشق تو تنم می‌سوزد
که ز تاب تب تن پیرهنم می‌سوزد ۱
شعله‌خویی زده در جان من آتش که اگر
برمش نام، زبان در دهنم می‌سوزد ۲
تا مرا ز آتش غیرت بگدازد با غیر
می‌کند گرمی و در انجمنم می‌سوزد ۳
قصهٔ لیلی و شیرین شنوم چون جایی
درد مجنون و غم کوهکنم می‌سوزد ۴
در هوای گل رویش چو به گلگشت چمن
می‌روم نالهٔ مرغ چمنم می‌سوزد ۵
می‌شود شمع سراپردهٔ اغیار ز رشک
همچو پروانه به هر انجمنم می‌سوزد ۶
طُرفه حالی‌ست رفیق این که چو پروانه و شمع
یار با خویش به یک پیرهنم می‌سوزد ۷
که ز تاب تب تن پیرهنم می‌سوزد ۱
شعله‌خویی زده در جان من آتش که اگر
برمش نام، زبان در دهنم می‌سوزد ۲
تا مرا ز آتش غیرت بگدازد با غیر
می‌کند گرمی و در انجمنم می‌سوزد ۳
قصهٔ لیلی و شیرین شنوم چون جایی
درد مجنون و غم کوهکنم می‌سوزد ۴
در هوای گل رویش چو به گلگشت چمن
می‌روم نالهٔ مرغ چمنم می‌سوزد ۵
می‌شود شمع سراپردهٔ اغیار ز رشک
همچو پروانه به هر انجمنم می‌سوزد ۶
طُرفه حالی‌ست رفیق این که چو پروانه و شمع
یار با خویش به یک پیرهنم می‌سوزد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۸ - ز کوی یار به من زان خبر نمی آید
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰ - خوشا کسی که کباب و شراب با تو خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
