خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی به بیان تفاوت‌های میان دو عاشق و معشوق می‌پردازد. شاعر از آفرینش نابرابر خود و معشوق سخن می‌گوید، جایی که یکی گدا و دیگری سلطان آفریده شده است. همچنین، به مفاهیمی مانند مهر جانان، درد و درمان، و پریشانی خاطر اشاره دارد.

محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتزاعی متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۷۲ - مرا در جسم تا جان آفریدند

مرا در جسم تا جان آفریدند
به جانم مهر جانان آفریدند ۱

مرا روزی گریبان چاک کردند
که آن چاک گریبان آفریدند ۲

جهان آن روز برگردید از من
که آن برگشته مژگان آفریدند ۳

پریشان خاطرم کردند روزی
که آن زلف پریشان آفریدند ۴

ترا درمان من دادند آن روز
که بهر درد درمان آفریدند ۵

نخستین ماه رخسار تو دیدند
وزان پس ماه تابان آفریدند ۶

مزن بر من برندی طعنه زاهد
ترا این و مرا آن آفریدند ۷

ترا پاکیزه دامان خلق کردند
مرا آلوده دامان آفریدند ۸

من و او را رفیق از بدو ایجاد
گدا کردند و سلطان آفریدند ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱ - چه باشد گر ترا ویرانه ی من خانه ای باشد
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - هر کس به ره وفا نشیند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.