شماره ۴۱ - تا دست می دهد می و معشوق می پرست

تا دست می دهد می و معشوق می پرست
از کف منه پیاله و فرصت مده ز دست ۱

کردی چو صید خو دل ما را مده ز دست
مشکل فتد به دام چو صیدی ز دام جست ۲

دامن کشان مرو ز بر من خدای را
بنشین دمی ز پا که دلم می رود ز دست ۳

هم شست دست از دل و هم کند دل ز جان
هر کس چو من به دست کسی گشت پای بست ۴

از دستبرد حادثه در زیر خاک به
در پای یار سر که نباشد چو خاک پست ۵

از پیش دیده یارم اگر رفت باک نیست
جایی نمی رود ز دلم هر کجا که هست ۶

پهلوی غیر چند نشینی به رغم من
پیش رفیق هم نفسی می توان نشست ۷