شماره ۳۵ - مرا تا جان بجسم ناتوان است

مرا تا جان بجسم ناتوان است
غم و درد توأم در جسم و جان است ۱

ز لیلی نام و از مجنون نشانیست
ز تو تا نام و از من تا نشان است ۲

مدامم امتحان کردی و بازت
گمان بد بمن ای بدگمان است ۳

چنان در دیده ام گل بی تو خار است
که پندارم نه گل نه گلستان است ۴

چه غم از کینه ی دوران کسی را
که او را چون تو ماه مهربان است ۵

صبوری چون بود آن را که بی تو
به در تن تاب و نه در دل توان است ۶

رفیق از جور و لطف اوست ما را
به این دلخوش اگر این نیست، آن است ۷