خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن دربارهٔ عشق و فداکاری در راه آن است. شاعر توصیه می‌کند که در راه عاشقی باید چنان فداکار بود که حتی دریا خشک شود و دوزخ سرد گردد. همچنین، تأکید می‌کند که نباید چهرهٔ خود را با گریه و اشک آلوده کرد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
رباعی ۱۳۳ - چون چهرهٔ تو ز گریه باشد پر درد
چون چهرهٔ تو ز گریه باشد پر درد
زنهار به هیچ آبی آلوده مگرد ۱
اندر ره عاشقی چنان باید مرد
کز دریا خشک آید از دوزخ سرد ۲
زنهار به هیچ آبی آلوده مگرد ۱
اندر ره عاشقی چنان باید مرد
کز دریا خشک آید از دوزخ سرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۲ - روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۴ - گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
