خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این شعر از عشق به باده و می‌گساری سخن می‌گوید و تمایل خود را به نوشیدن شراب و لذت بردن از آن بیان می‌کند. او قدح شراب را به جان تشبیه می‌کند و از لب‌هایش که بر لب او قرار گرفته و جانش را فدا کرده است، سخن می‌گوید.
این متن به موضوع می‌گساری و شراب‌خواری اشاره دارد که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، مضامین عرفانی و شاعرانه آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد.
شماره ۱۸ - که رنگم و، باده، لعل چون بیجاده
که رنگم و، باده، لعل چون بیجاده
میلم همه زان بود به سوی باده ۱
خواهم که بود قدح چو جانش ز می است
لب بر لب من نهاده و جان داده ۲
میلم همه زان بود به سوی باده ۱
خواهم که بود قدح چو جانش ز می است
لب بر لب من نهاده و جان داده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷ - چون آینه با خلق صفایی دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - ماییم خریدار می کهنه و نو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
