خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از گذشته‌ای زیبا و پر از گل و طبیعت یاد می‌کند که اکنون به دلتنگی و غم تبدیل شده است. او امسال را با غم و اندوهی توصیف می‌کند که مانند غنچه‌ای است که هرگز نشکفته است.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۱۳ - پارم گل و لاله بستر و بالین بود
پارم گل و لاله بستر و بالین بود
جایم، به میان نرگس و نسرین بود ۱
واکنون شده ام چو غنچه از دلتنگی
امسال مرا گلی که نشکفت این بود ۲
جایم، به میان نرگس و نسرین بود ۱
واکنون شده ام چو غنچه از دلتنگی
امسال مرا گلی که نشکفت این بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - من مِی خورم و هر که چو من اهل بود
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - آن کیست که از زمانه دلشاد زید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
