شاعر در این متن به توصیف حالات عاشقانه و احساسی خود پرداخته است. او با چشمان خواب‌آلود و صورتی معطر، به وعده‌های خود و دلش اشاره می‌کند و از زیبایی‌های معشوق مانند موهای پیچ‌دار، بوی خوش و دهان حیات‌بخش سخن می‌گوید. همچنین، از آتش عشق در دل سنگین خود می‌نالد و برای دیدار معشوق، خاک را با اشک چشمش مرطوب می‌کند. در پایان، معشوق از او می‌پرسد که تا کی می‌خواهد مانند چشمانش مست بماند و به دامن شراب چنگ بزند.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵ - صبحدم با دو چشم خواب زده
با رخی از عرق گلاب زده ۱
راست چون وعده ی خود و دل من
درسر زلف، پیچ و تاب زده ۲
از خط مشکبوی غالیه فام
طعنه در بوی مشک ناب زده ۳
وز دهانی چو چشمه ی حیوان
خاک در روی آفتاب زده ۴
وز دل همچو سنگ و آهن خویش
آتش اندر دل خراب زده ۵
من برای قدوم موکب او
خاک را از دودیده آب زده ۶
گفت تاکی چو چشم من باشی
چنگ در دامن شراب زده؟ ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
