خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از دیدن معشوق از دور سخن میگوید که با لبخند و زیباییاش او را مجذوب خود کرده است. معشوق با چهرهای مانند ماه و یاسمن، چنان زیباست که گویی از جنس ماه است و پنهان کردن چنین زیبایی غیرممکن است.
این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و زیباییشناختی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذتبخش است. همچنین، زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال دشوار باشد.
رباعی ۱۳۰ - از دور مرا بدید لب خندان کرد
از دور مرا بدید لب خندان کرد
و آن روی چو مه به یاسمین پنهان کرد ۱
آن جان جهان کرشمهٔ خوبان کرد
ور نه به قصب ماه نهان نتوان کرد ۲
و آن روی چو مه به یاسمین پنهان کرد ۱
آن جان جهان کرشمهٔ خوبان کرد
ور نه به قصب ماه نهان نتوان کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۹ - بر رهگذر دوست کمین خواهم کرد
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۱ - سودای توام بیسر و بیسامان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.