خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد هجران و جدایی از معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که بدون دیدن روی معشوق، شب‌ها را بر روی زمین به سر می‌برد و حتی اگر دیگران به او توصیه کنند که روی خاک ننهد، او به دلیل دوری از معشوق، این کار را انجام می‌دهد.
این شعر به دلیل مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از زبان و ادبیات کلاسیک فارسی، برای نوجوانان و بزرگسالانی که با ادبیات فارسی آشنا هستند و می‌توانند مفاهیم عاطفی و عاشقانه را درک کنند، مناسب است.
رباعی ۱۲۳ - با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد
با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد
شبهاست که روی بر زمین می‌دارد ۱
گویند مرا که روی بر خاک منه
بی روی توام روی چنین می‌دارد ۲
شبهاست که روی بر زمین می‌دارد ۱
گویند مرا که روی بر خاک منه
بی روی توام روی چنین می‌دارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۲ - از روی تو دیده‌ها جمالی دارد
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۴ - ای صورت تو سکون دلها چو خرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
