خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و غم سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هرچند گرد و غبار از دیوار محبوبش پاک می‌شود، اما اثر آن در چشمش باقی می‌ماند. همچنین، شاعر آرزو می‌کند که هر کس به محبوبش شاد نیست، شادی‌اش مباد.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و ادبیات کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
رباعی ۱۱۲ - گردی که ز دیوار تو برباید باد
گردی که ز دیوار تو برباید باد
جز در چشمم از آن نشان نتوان داد ۱
ای در غم تو طبع خردمندان شاد
هر کو به تو شاد نیست شادیش مباد ۲
جز در چشمم از آن نشان نتوان داد ۱
ای در غم تو طبع خردمندان شاد
هر کو به تو شاد نیست شادیش مباد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۱ - از کبر چو من طبع تو بگریخته باد
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۳ - کاری که نه کار تست ناساخته باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
