خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی است. شاعر از غم فراق و اشتیاق به وصال سخن میگوید و آرزو میکند که چشمها به سوی صوفیان و عاقلان باشد و در نبود معشوق، روزهای خوب همچون شبهای تاریک به نظر آیند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم خاص ادبیات کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
رباعی ۱۰۷ - گوشت سوی عاقلان غافلوش باد
گوشت سوی عاقلان غافلوش باد
چشمت سوی صوفیان دردی کش باد ۱
بی روی تو آب دیدهها آتش باد
بی وصل تو روز نیک را شب خوش باد ۲
چشمت سوی صوفیان دردی کش باد ۱
بی روی تو آب دیدهها آتش باد
بی وصل تو روز نیک را شب خوش باد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۶ - ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۸ - زلفینانت همیشه خم در خم باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.