خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و علاقه شدید خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که جانش فدای معشوق است. او از لذت‌های عشق و بخشش‌های معشوق سخن می‌گوید و اشاره‌ای به نام معشوق دارد.
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۶۷ - هر روز مرا ز عشق جان انجامت
هر روز مرا ز عشق جان انجامت
جانیست وظیفه از دو تا بدامت ۱
یک جان دو شود چو یابم از انعامت
از دو لب تو چهار حرف از نامت ۲
جانیست وظیفه از دو تا بدامت ۱
یک جان دو شود چو یابم از انعامت
از دو لب تو چهار حرف از نامت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۶ - تنگی دهن یار ز اندیشه کمست
گوهر بعدی:رباعی ۶۸ - آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
