خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از اندیشه و توانایی خود برای رهایی از وضعیت ناگوار و ناراحت‌کننده‌ای که به دلیل رفتار و عقاید قوم خاصی به وجود آمده است، سخن می‌گوید. او از این که هر یک از افراد این قوم به شاخه‌های سست و بی‌پایه چنگ زده‌اند، ابراز ناراحتی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۴۲ - خواهم که به اندیشه و یارای درست
خواهم که به اندیشه و یارای درست
خود را به در اندازم ازین واقعه چست ۱
کز مذهب این قوم ملالم بگرفت
هر یک زده دست عجز در شاخی سست ۲
خود را به در اندازم ازین واقعه چست ۱
کز مذهب این قوم ملالم بگرفت
هر یک زده دست عجز در شاخی سست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۱ - تا زلف بتم به بند زنجیر منست
گوهر بعدی:رباعی ۴۳ - گفتم پس از آنهمه طلبهای درست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
