بخش ۷ - صفت زرگران

زرگر پسران نازک اندام
هستند همه چو نقره ی خام ۱

باشد ز الم چو گشت جوشان
حال دل من چو قال ایشان ۲

چون پخته کنیمشان بابرام
ز آتش نپزد چو نقره ی خام ۳

دم شان چو بوته در جوش
با شعله زیادشان هم آغوش ۴

در کوره ی غم ز درد ایشان
آتش کشدم سر از گریبان ۵

آتش ز دل علم کشیده
چون کوره ی تازه دم دمیده ۶

تا چند ز بیم خوی ایشان
بندم لب خویش را ز افغان ۷

تا چند کشد دل کمینه
چون دم نفس از شکاف سینه ۸

گشته رخشان هر آنکه دیده
سر تا پا، چشم چون حدیده ۹

خواهد دل خسته ی پریشان
انگشتر زینهار از ایشان ۱۰

انگشت کنم مگر زبان را
انگشتر لعل آن دهان را ۱۱