بخش ۴ - صفت بزّازان

بزّازانش حریر خویند
ماننده ی نافه مُشک بویند ۱

از حسن، جمالشان بهار است
دکّان ز متاع، لاله زار است ۲

بنموده به چشم شوق بلبل
هر تَنگِ متاع، غنچه ی گل ۳

بر روی هم آن متاع الوان
چون قوس قزح عیان ز دکّان ۴

تیر گز شان کمان ندیده
صد بیدل را به خون کشیده ۵

از ما چو نسیه دل خریدند
خط ها بر گزه از آن کشیدند ۶

انگشت گزیده از فسوس است
یا مفرده ی حساب بوس است ۷