این متن به مرگ و فناپذیری انسان اشاره دارد و بیان میکند که پس از مرگ، جسم انسان به خاک تبدیل شده و در نهایت به عنوان خشت برای گور دیگران استفاده میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مرتبط با مرگ است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، این مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
رباعی ۱۵۱ - از تن چو برفت جان پاک من و تو
خشتی دو نهند بر مغاک من و تو ۱
و آنگاه برای خشت گور دگران
در کالبدی کشند خاک من و تو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.