خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن به توصیف زیبایی‌های بهار و نوروز با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند ژاله بر گلشن، لاله و گل، و باده‌نوشی می‌پردازد. شاعر از آمدن بهار و نوروز به عنوان موهبتی الهی یاد می‌کند و مخاطب را به شادی و رهایی از غم دعوت می‌نماید.
این متن به دلیل استفاده از زبان شاعرانه و مفاهیم عمیق عرفانی و فرهنگی، برای درک و لذت بردن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با ظرافت‌های زبانی و معنایی آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲ - فشاند ژاله به گلشن سحاب نیسانی
فشاند ژاله به گلشن سحاب نیسانی
بفرق لاله و گل کرد گوهر افشانی ۱
شکست رونق دی را بهار بستانی
ایا بهار من، ای بوستان روحانی ۲
قدح ز باده گران کن، بهل گرانجانی
که عید نوروز آمد ز فیض یزدانی ۳
بفرق لاله و گل کرد گوهر افشانی ۱
شکست رونق دی را بهار بستانی
ایا بهار من، ای بوستان روحانی ۲
قدح ز باده گران کن، بهل گرانجانی
که عید نوروز آمد ز فیض یزدانی ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱ - دوشینه همی می‌گفت در مجلس ما چنگی
گوهر بعدی:شماره ۳ - بلندی یافت کوه از پای در دامن کشیدن‌ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
