شماره ۱۶۱ - عیبم مکن امروز که دستار ندارم

عیبم مکن امروز که دستار ندارم
فرداست که خرقه گرو باده گذارم ۱

ای آن که به حنجر کشیم خنجر بیداد
تا لب به لب من ننهی جان نسپارم ۲

با قامت شمشاد تو هم بانگ تذورم
با عارض بستان تو هم صوت هزارم ۳

جز ما نتوان گفت که خورشید ببیند
تا دیده مرا هست به روی تو گمارم ۴

خون در غم عشق تو،‌ بدان مرتبه خوردم
کز مردمک دیده بجز خون نفشارم ۵

مانند دل گمشده خویشتن ای دوست
در زلف تو عمری است که من طعمه مارم ۶

نتوان کنم از خون جگر، شرح غم هجر
هر نامه که من سوی تو، با گریه نگارم ۷

جان در کفم از بهر نثار است و دریغا
افسر، نبود لایق دلدار نثارم ۸