شماره ۱۳۱ - بر دوش فکند زلف را دوش

بر دوش فکند زلف را دوش
خورشید ز شام شد زره پوش ۱

زلفش چو شبان تار عشاق
در ماتم بخت ما سیه پوش ۲

هنگامه صبح رستخیز است
آن شام، که گیرمش در آغوش ۳

ما یاد تو می کنیم دایم،
ما را تو چرا کنی فراموش؟ ۴

از بهر خدا چگونه باشد،
با ناله ما، لب تو خاموش؟ ۵

از لعل لبان شکر فروشی
از ابروی خویش سرکه مفروش ۶