شماره ۱۱۲ - جان است اگر گرامی و عمر است اگر عزیز،

جان است اگر گرامی و عمر است اگر عزیز،
بادا نثار روی خوش و سیرت تو نیز ۱

صبح است و باغ پرگل و بلبل ترانه سنج
تا بوستان بهشت کنی ای نگار خیز ۲

بستان نه بلکه ساحت کیهان معطر است
تا داده ای به باد تو آن زلف عطر بیز ۳

تا من برقصم از غم شادی فزای دوست،
مطرب تو نغمه سرکن و ساقی تو باده ریز ۴

گر آتشم زنی چو نی اندر به بند بند،
عاشق نباشد آن که ز نار آورد گریز ۵

از جان هزار بانگ برآید که مرحبا
گر بند بند من بشکافی به تیغ تیز ۶