خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. شاعر از سایه سعادت و مایه شکیبایی یاد می‌کند و بیان می‌دارد که بدون رنج، لذتی وجود ندارد. او از عشق به معشوق و بی‌صبری در برابر این احساس صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که عشق و صبر دو مفهوم متناقض هستند. همچنین، شاعر از شب‌های طولانی و روزهای تاریک خود می‌گوید و از معشوقی که دل‌ربایی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، این شعر را برای سنین بالاتر مناسب می‌سازد.
شماره ۲۷ - ای سایه سعادت و ای مایه شکیب
ای سایه سعادت و ای مایه شکیب
ما از تو بی خودیم و هنوزت به ما عتیب ۱
بی خار گل نبوده و بی رنج مار، گنج
نی خرّمی است بی غم و نی یار بی رقیب ۲
ساقی به همگنان همه صهبای لعل داد
جز خون دل نبوده از آن می مرا نصیب ۳
وز جان ما نگار دهد بزم را بخور
وزن خون ما حبیب کند دست را خضیب ۴
روزم همه شب است و شبم جمله بامداد
زآن موی همچو نافه وز آن روی دلفریب ۵
گور است چشم خاطر صورت پرست محض
سیرت ز صورت تو نبیند، مگر لبیب ۶
با عشق آن نگار، ز افسر مجوی صبر
عشق و صبوری این دو حدیثی است بس عجیب ۷
ما از تو بی خودیم و هنوزت به ما عتیب ۱
بی خار گل نبوده و بی رنج مار، گنج
نی خرّمی است بی غم و نی یار بی رقیب ۲
ساقی به همگنان همه صهبای لعل داد
جز خون دل نبوده از آن می مرا نصیب ۳
وز جان ما نگار دهد بزم را بخور
وزن خون ما حبیب کند دست را خضیب ۴
روزم همه شب است و شبم جمله بامداد
زآن موی همچو نافه وز آن روی دلفریب ۵
گور است چشم خاطر صورت پرست محض
سیرت ز صورت تو نبیند، مگر لبیب ۶
با عشق آن نگار، ز افسر مجوی صبر
عشق و صبوری این دو حدیثی است بس عجیب ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - زلفا، تو کانهمه شکن و تار داریا
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - ای آفتاب از مه رویت در التهاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
