خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های شاعرانه، به توصیف معشوق و احساسات شاعر می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های معشوق مانند موهای معنبر، رخسار سیمین، و خال سیاه سخن می‌گوید و درد عشق و فراق را بیان می‌کند.

متن شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۵ - در پیرهن ای ماه نهفتی بدنی را

در پیرهن ای ماه نهفتی بدنی را
و آکنده‌ای ای سرو به گل پیرهنی را ۱

جز سیم بناگوش تو در زلف معنبر
پرورده مگر سایه سنبل سمنی را؟ ۲

نفروزد اگر پرتو روی تو به گلشن
گلشن ندهد رونقِ بیت‌الحزنی را ۳

در باغ اگر بی تو کنم لاله به دامان
برقی است ز دوزخ که بسوزد کفنی را ۴

بیچاره دلم در صف مژگان تو مجروح
گرد آمده در معرکه یک فوج تنی را ۵

کی زندهٔ جاوید شود از کف آبی،
گر خضر ببوسد لب شیرین‌دهنی را ۶

جز خال سیاهی نبود بر دل گردون،
گر ماه ببیند، رخ سیمین‌بدنی را ۷

داند که چرا پاره کنم پیرهن از درد
دستی که دریده‌ست ز غم پیرهنی را ۸

آن گوش که از صحبت دلدار بود کر،
گوشی است که نشنیده ز افسر سخنی را ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴ - برخیز و بزدای از دلم، ساقی غم ایام را
گوهر بعدی:شماره ۶ - ای که داری هوس لعل لب جانان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.