ابراهیم به فرزندانش محمدعلی و دیگری توصیه‌هایی می‌کند که شامل اطاعت از میرزا اسمعیل، فروش یابوها و اسب‌ها، حفظ ادب و احترام به نایب‌الحکومه، پرهیز از یاوه‌گویی و اختلاف‌افکنی، و درس‌خواندن محمدعلی برای پیشرفت است. او تأکید می‌کند که در صورت بروز اختلاف با سید یا دیگران، باید تحمل کنند و از تلافی بپرهیزند. همچنین، او از تجربیات خود از سفر و رفتار ناعادلانه مردم می‌گوید و بر اهمیت وحدت و عقل‌گرایی تأکید می‌کند.
محتوا شامل توصیه‌های پیچیده‌ای است که نیاز به درک بالایی از روابط اجتماعی و اخلاقی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند تحمل در برابر ظلم و تحلیل رفتارهای اجتماعی ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.
شمارهٔ ۱۰ - به میرزا ابراهیم دستان و محمدعلی خطر نوشته
در پاس ادب و حرمت و مکاتیه سرکار نایب زید مجده ساعی باشید. در خدمت سرکار نایب الحکومه در همه حال جاهد باشید. بد از احدی مگوئید. حتما اسب ها را بفروشید. به صوابدید میرزا اسمعیل در خرج مراقب باشید. چنانچه جز این باشد میان من و شما جاودانه تفریق خواهد شد.
و در حاشیه نامه:
هر دو را وصیت می کنم که اگر از جانب سید در سمنان یا طهران یا ولایت یا هر جا حرف خلاف و حرکت دشمنی نسبت به شما احیانا سر بزند باید حتما متحمل شوید و در صدد تلافی نباشید، رجوع کنید به میرزا اسمعیل آنچه او صلاح بیند اطاعت کنید مختار اوست . حرره یغما.
در پشت همان نامه آمده است:
فرزندهای من؛ من داخل امواتم صلاح شما با میرزا اسمعیل بطور صداقت و بندگی راه رفتن را با طایفه سرکار سلطان صلح و سازش و یگانگی است. غیر از این خلاف عقل است. من این سفر ظلم و بی حقیقتی و معادات و رشک و هرزگی مردم را به تحقیق فهمیدم. قسم می خورم بد بد بد ایشان از خوب خوب خوب اهالی این ولایت الا معدودی بهتر است.
ما که غرض و مرض و بی حسابی و بد اندیشی نسبت به احدی نداریم، چرا باید با ایشان که خویش اند و به عقل و کفایت و ثبات و کاردانی از همه بیش، خلاف بکنیم. اتفاق ما با هم عین فرزانگی است و اختلاف محض دیوانگی. هر کس می تواند بسازد و اگر اغوای مردم و فریب نفس او را قوه سازش ندهد برود، شق ثالث ندارد. حرره یغما.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
