نویسنده با وجود مشکلات و آشفتگیهای درونی، از دیدار با بزرگان و انجام کارهای مهم بازمانده و به وضعیتی نامعلوم رسیده است. او از خداوند طلب بخشش میکند و درخواست میکند که دوات و قلمدان را برایش بفرستند. همچنین از کسی میخواهد که اگر از حال وزیر پرسید، به جای او ابراز ارادت کند و عذرخواهی او را به وزیر برساند. نویسنده خود را بندهای نیازمند و عاجز معرفی میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است و درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین استفاده از اصطلاحات و تشبیهات خاص ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۳۹ - از زبان کسی به دیگری نگاشته
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.