خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از روزی سخن می‌گوید که آدم به خاک سپرده شد و از آینه بر چهره پرده کشیده شد. شاعر اشاره می‌کند که پنهان شدن از دیدگان بی‌فایده است، چرا که وجود آشکار است و مانند این است که گلی بر روی آفتاب بپوشانیم.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیم نهفته در شعر دارد.
شماره ۱۴۶ - آن روز که آدم به تراب اندودی
آن روز که آدم به تراب اندودی
از آینه بر چهره حجاب اندودی ۱
پنهان نه ای از دیده بهر روی که هست
بیهوده گلی بر آفتاب اندودی ۲
از آینه بر چهره حجاب اندودی ۱
پنهان نه ای از دیده بهر روی که هست
بیهوده گلی بر آفتاب اندودی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - گر نفس جنون ار گهر فرهنگی
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - هشیارانت خوار نهند از مستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
