خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن به انتقاد از افراد عامی و ساده‌لوح می‌پردازد که بدون تفکر و آگاهی، به رفتارهای نادرست و تقلیدی روی می‌آورند. شاعر با زبانی طنزآمیز و گاه تند، این افراد را به حیوانات تشبیه می‌کند و از بی‌خردی آنان انتقاد می‌کند.
متن دارای لحنی تند و انتقادی است و از تشبیهات حیوانی برای توصیف انسان‌ها استفاده می‌کند که ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد. همچنین، درک کامل مفاهیم انتقادی و عرفانی متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳ - عامی داند ز خود به خود نتوان رست
عامی داند ز خود به خود نتوان رست
دور از همه ریش بر دم صوفی بست ۱
ای عامی خر بدین روش من سگ تو
خوش پای که داری دم گاوی در دست ۲
دور از همه ریش بر دم صوفی بست ۱
ای عامی خر بدین روش من سگ تو
خوش پای که داری دم گاوی در دست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - آنرا که هماره ذوق ساغر نوشی است
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - در عهد تو قند را عتابی دگر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
