خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به شکایت از روزگار و آسمان می‌پردازد و از بی‌عدالتی‌ها و رنج‌های خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که آسمان به عهد خود وفا نکرده و به دشمنانش اجازه داده تا بر او چیره شوند. شاعر از مهر و کین، عهدشکنی و ناامیدی می‌گوید و در نهایت از آسمان طلب امان می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات شدید مانند ناامیدی و شکایت از روزگار نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۳ - روزها شب ها به دوران تو شد طی آسمان
روزها شب ها به دوران تو شد طی آسمان
یک سحر شام مرا کی بود در پی آسمان ۱
گفته ای از مهر می خواهی ز کینت بگذرم
گر بدینسان بگذری نی آسمان نی آسمان ۲
چت گشاید زاینکه هر کو با من بیچاره بست
عهد کین از مهر بستی عهد با وی آسمان ۳
تا زکارم یک گره نگشاید از سر پنجه ای
هر کرا دستی به ناخن کرده ای نی آسمان ۴
تا به کی افراسیابی با چو من افتاده ای
نز نتاج رستمم نز دوده کی آسمان ۵
عاقبت کردی به کام دشمنانم زیر دست
پشت دستی الامان ای آسمان ای آسمان ۶
گفته ای بر کام یغما کرده ام شب ها به روز
کذب بهتان افترا تهمت کجا کی آسمان ۷
یک سحر شام مرا کی بود در پی آسمان ۱
گفته ای از مهر می خواهی ز کینت بگذرم
گر بدینسان بگذری نی آسمان نی آسمان ۲
چت گشاید زاینکه هر کو با من بیچاره بست
عهد کین از مهر بستی عهد با وی آسمان ۳
تا زکارم یک گره نگشاید از سر پنجه ای
هر کرا دستی به ناخن کرده ای نی آسمان ۴
تا به کی افراسیابی با چو من افتاده ای
نز نتاج رستمم نز دوده کی آسمان ۵
عاقبت کردی به کام دشمنانم زیر دست
پشت دستی الامان ای آسمان ای آسمان ۶
گفته ای بر کام یغما کرده ام شب ها به روز
کذب بهتان افترا تهمت کجا کی آسمان ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - از صومعه زاهد به خرابات سفر کن
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - بزن ای مطرب خوش لهجه نوایی به از این
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
