خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از زیبایی معشوق و احساسات شاعر سخن می‌گوید. در آن از استعاره‌هایی مانند هلال، ابرو، طره پریشان، و باد صبا استفاده شده است. شاعر از درد فراق و اشک‌هایش می‌گوید و به ستایش معشوق می‌پردازد. همچنین، اشاره‌ای به ناتوانی آسمان و سفله بودن آن دارد و در نهایت، از بی‌نیازی دریا از ستایش دیگران سخن می‌راند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۹۲ - آنکه در پرده دل خلق جهانی بر باید
آنکه در پرده دل خلق جهانی بر باید
چه قیامت شود آن لحظه که از پرده بر آید ۱
بر فلک آن نه هلال است که انگشت تماشا
مه برآورده که ابروی تو بر خلق نماید ۲
گر چنین طره پریشان گذری جانب بستان
تا قیامت نفس باد صبا غالیه ساید ۳
بگشا ناوک مژگان و به خون کش پر و بالم
تا نگویند که بر صید حرم تیغ نشاید ۴
اشک گلرنگ می و زمزمه ناله سرودم
ساقیم گو ندهد ساغر و مطرب نسراید ۵
آسمان سفله نهاده است ملامت نکنیمش
چه کند سفله نهاد ار طرف سفله نیاید ۶
حاجت شرح ندارد صفت گریه یغما
بحر مستغنی از آن شد که کس او را بستاید ۷
چه قیامت شود آن لحظه که از پرده بر آید ۱
بر فلک آن نه هلال است که انگشت تماشا
مه برآورده که ابروی تو بر خلق نماید ۲
گر چنین طره پریشان گذری جانب بستان
تا قیامت نفس باد صبا غالیه ساید ۳
بگشا ناوک مژگان و به خون کش پر و بالم
تا نگویند که بر صید حرم تیغ نشاید ۴
اشک گلرنگ می و زمزمه ناله سرودم
ساقیم گو ندهد ساغر و مطرب نسراید ۵
آسمان سفله نهاده است ملامت نکنیمش
چه کند سفله نهاد ار طرف سفله نیاید ۶
حاجت شرح ندارد صفت گریه یغما
بحر مستغنی از آن شد که کس او را بستاید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱ - ای دل ز خود برون شو یار است دیدی آمد
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - همه تاب رخت از رشحه ساغر خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
