شماره ۷۹ - در بتکده گر خانه ای آباد توان کرد

در بتکده گر خانه ای آباد توان کرد
از کعبه مسلمانم اگر یاد توان کرد ۱

آهن دلش از ناله نشد نرم چه حاصل
کز سینه من کوره حداد توان کرد ۲

انصاف که تا سینه توان کند به ناخن
در کیش وفا بحث به فرهاد توان کرد ۳

هر مایه تنعم که ز گلزار شنیدیم
عیشی است که در خانه صیاد توان کرد ۴

بس تجربه کردیم همان شام اجل بود
در هجر تو روزی که از اویاد توان کرد ۵

خوش خواجگی عشق که صد بنده چو یوسف
شکرانه این بندگی آزاد توان کرد ۶

گویند دلش نرم توان کرد به فریاد
آری بود ار قوت فریاد توان کرد ۷

یغما ز چه آب و گلی آخر که ز خاکت
نه صومعه نه بتکده آباد توان کرد ۸