خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، زیبایی، رنج، دادخواهی و امید می‌پردازد. شاعر از معشوق، طبیعت و مسائل اجتماعی سخن می‌گوید و با زبانی نمادین احساسات خود را بیان می‌کند.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

شماره ۶۳ - به جز به روی تو کآن طره‌ای سیاه بر‌آید

به جز به روی تو کآن طره‌ای سیاه بر‌آید
کسی ندیده که عقرب به برج ماه برآید ۱

جریده بر صف مژگان او چه می‌زنی ای دل
گمان مبر که سواری به یک سپاه برآید ۲

متاع حسن ز کف رایگان مده که شود گم
هزار قافله تا یوسفی ز چاه برآید ۳

سفیدچشمیِ مَهْ بین که با رخِ تو زند دم
مپوش طلعت روشن که روسیاه برآید ۴

ز شِکوه تا نشوی رنجه کاش وقت تَظَلُّم
به جای ناله ز تن جان دادخواه برآید ۵

زآه من حذر ای زاهدانِ خشک که ترسم
خدا نخواسته آتش ز خانقاه برآید ۶

ز ظالمی است مرا چشم دادکش گه جولان
ز خاک تا سر زین خون بی‌گناه برآید ۷

به شست غمزه و تردستی خدنگ تو نازم
کامان نداد که از چاک سینه آه برآید ۸

پس از وفات به این آه و سوز در عجبستم
همی ز تربت یغما اگر گیاه برآید ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۲ - ز زلف و خال داری لشکری چند
گوهر بعدی:شماره ۶۴ - جزع یمانش شد از شبه گهر آمود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.