شماره ۵۲ - بسکه شب ها آتشم از تاب دل در بستر است

بسکه شب ها آتشم از تاب دل در بستر است
کس نداند کین منم یا توده خاکستر است ۱

آه آتش زای من با باد استغنای تو
چون چراغ بیوه زن بر رهگذار صرصر است ۲

محفلی دارم به سامان طرب دور از تو لیک
برگ رامش دور از آن محفل به سازی دیگر است ۳

خاک مجلس چنگ قامت ناله مطرب غم ندیم
درد ساقی چشم خون پالاشراب و ساغر است ۴

تا ترا رخسار مه زاید سهیل جزع من
عقد پروین تا نشان از آفتاب و اختر است ۵