شماره ۲۱ - شد مشتبه ز کعبه به میخانه راه ما

شد مشتبه ز کعبه به میخانه راه ما
ای خوشتر از هزار یقین اشتباه ما ۱

می در سر و قرابه در آغوش و نام زهد
وا خجلتا که شحنه بر آید ز راه ما ۲

مائیم آن صلاح پرستان که می فروش
برداشت طرح میکده از خانقاه ما ۳

آخر تن ضعیف کشیدم به پای خم
رست از کنار چشمه حیوان گیاه ما ۴

تحریص زاهدان به ثوابم دهد عذاب
یا رب چه بود و چیست ندانم گناه ما ۵

راهم ز گوش بست و به چرخم ستاره سوخت
این بود عاقبت اثر اشک و آه ما ۶

چشمم بگو فتاده کنم فرش راه عشق
باشد مگر که یوسفی افتد به چاه ما ۷

از احتساب شحنه چشمت چو شبروان
در دیده گوشه گوشه گریزد نگاه ما ۸

چشمم به راه صبح شب غم سفید ماند
یا رب کسی مباد به روز سیاه ما ۹

یغما ز اشک و آه رعایای چشم و دل
پیداست داد و داوری پادشاه ما ۱۰