خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

متن تأکید می‌کند که پنهان کردن بیماری نشانه‌ای از توکل به خداوند است و اظهار آن بدون دلیل مکروه یا حتی حرام محسوب می‌شود، مگر در مواردی مانند مشورت با پزشک یا ابراز ضعف برای دوری از تکبر. همچنین، با استناد به روایات و رفتار بزرگان دینی مانند امام علی (ع)، پیامبر (ص) و برخی از عرفا، بیان می‌کند که شکایت از بیماری ناپسند است و بهتر است صبر پیشه کرد. در پایان، به رفتار برخی از عرفا اشاره می‌شود که بیماری خود را پنهان می‌کردند تا کسی از آن مطلع نشود.

محتوا شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و دینی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد. همچنین، بحث‌های مربوط به توکل، صبر و رفتارهای اجتماعی در بیماری برای نوجوانان و بزرگسالان قابل‌درک و کاربردی‌تر است.

مشاهده کامل

بدان که پنهان داشتن بیماری شرط توکل است، بلکه اظهار و گله کردن مکروه است، الا به عذری، چنان که طبیب را گوید و یا خواهد که ضعف خویش اظهار کند و رعونت و جلدی را یکسو نهد، چنان که علی (ع) را پرسیدند در بیماری که، بهتر هستی و به خیر هستی؟ گفت نه. در یکدیگر نگاه کردند و تعجب داشتند. گفت، «پس با خدای تعالی جلدی و مردی نمایم؟» این به حال وی لایق بود که با آن قوت و بزرگی و عجز خویش می نماید و از این بود که گفت، «یارب! صبر روزی کن». و رسول (ص) گفت، «از خدای تعالی عافیت خواه بلا مخواه». پس چون عذری نبود، اگر بیماری اظهار کند بر سبیل شکایت حرام بود و اگر شکایت نبود روا باشد، ولکن اولی تر دست بداشتن بود که باشد که در وی زیادتی گوید و باشد که گمان گله افتد. و گفته اند که ناله بر بیمار بنویسند که آن اظهاری باشد. و ابلیس از ایوب (ع) هیچ نیافت مگر ناله. و فضیل بن عیاض و بشر و وهب بن الورد چون بیمار شدندی در سرای ببستندی تا کسی نداند و گفتندی نخواهیم که کسی به عیادت ما آید که آنگاه گله باید کرد از بیماری.

«غزالی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir