متن توضیح میدهد که مقامات دین بر سه پایه استوار است: علم، حال و عمل. سپس به توکل اشاره میکند و تصور اشتباه برخی افراد را دربارهی آن رد مینماید. برخی گمان میکنند توکل به معنای رها کردن تمام کارها به خدا و عدم تلاش فردی است، مانند عدم کسب روزی، عدم ذخیرهی غذا، یا عدم درمان بیماری. نویسنده این دیدگاه را نادرست و مخالف شرع میداند و تأکید میکند که توکل به معنای نفی اختیار و تلاش انسان نیست. در ادامه، چهار موقعیت برای اختیار انسان ذکر میشود: بهدست آوردن مال، حفظ مال، دفع ضرر احتمالی و رفع ضرر موجود. در هر یک از این موارد، توکل حکم خاص خود را دارد.
متن دارای مفاهیم دینی و عرفانی نسبتاً پیچیده است و درک صحیح آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مبانی دینی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند این مفاهیم را درک کنند و تحلیل نمایند.
بخش ۸۵ - پیدا کردن اعمال متوکل
بلکه اختیار آدمی به دست آوردن مالی باشد که ندارد یا در نگاهداشت آن که دارد یا در دفع ضرری که حاصل نیامده است یا در ازالت ضرری حاصل آمده است و توکل در هر یکی حکمی دارد و این چهار مقام لابد شرح باید کرد:
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.