خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

متن درباره شرایط واجب شدن عشر (یک‌دهم مالیات) بر محصولات مختلف است. اگر محصولاتی مانند گندم، جو، مویز، خرما و دیگر اقلام غذایی که قوت مردم محسوب می‌شوند، به مقدار هشتصد من (واحد وزن) برسند، عشر بر آنها واجب می‌شود. اما برای محصولات غیرغذایی مانند پنبه، جوز و کتان، عشر واجب نیست. همچنین، نصاب (حداقل مقدار برای وجوب عشر) می‌تواند از ترکیب محصولات مختلف باشد (مثلاً 400 من گندم و 400 من جو). در شرایط کم‌آبی یا آب بدبو، نیم‌ده‌یک (یک‌بیستم) واجب می‌شود. پرداخت عشر باید به صورت مویز و خرما باشد، مگر اینکه مویز موجود نباشد. همچنین، قبل از برداشت محصول و تعیین سهم فقرا، نباید در محصول تصرف کرد.

متن حاوی مفاهیم فقهی و شرعی است که برای درک آن نیاز به آشنایی با اصول دینی و اصطلاحات فقهی وجود دارد. همچنین، بحث مالیات و نصاب محصولات ممکن است برای سنین پایین جذاب یا قابل فهم نباشد.

مشاهده کامل

بخش ۳۳ - نوع دوم

هرکه را هشتصد من گندم بود یا جو یا مویز، یا خرما یا چیزی که قوت قومی باشد که بدان کفایت توانند کرد چون ملک و برنج و نخود و باقلی و غیر آن، عشر بر وی واجب آید و هرچه قوت نبود چون پنبه و جوز و کتان و میوه های دیگر، در وی عشر نبود و اگر چهارصد من گندم و چهارصد من جو بود، لازم نیاید که نصاب از یک جنس باید که بود و اگر آب جوی و کاریز نباشد، بلکه آب بدبو دهد، نیم ده یک بیش واجب نیاید و نشاید که انگور و رطب دهد، بلکه مویز و خرما دهد مگر چنان بود که از او مویز نیاید، آنگاه روا بود و باید که چون انگور رنگ گرفت و دانه گندم و جو سخت شد، در آن هیچ تصرف نکند تا نخست حزر کند و بداند که نصیب درویشان چند است، آنگاه چون آن مقدار درپذیرفت و بدانست، اگر تصرف کند در جمله روا باشد.