خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیت از پا بسته بودن خود در جهان سخن میگوید، اما با دیدن پای سرو مانند معشوق، دلخوش و روان است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری داشته باشد.
شماره ۲۲۸ - پا بسته جهانی، دلخوش که سالکم من
پا بسته جهانی، دلخوش که سالکم من
پایت چو سرو در گل، خرم که من روانم! ۱
پایت چو سرو در گل، خرم که من روانم! ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۷ - چنان از صحبت گردنکشان گریزانم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۹ - ما از شکست خویش رخ یار دیده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.