خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ضعف و ناتوانی خود در بیان غم و درد شکایت می‌کند و تنها امیدش به دستی است که درد را تسکین دهد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۷ - ز ضعف بیغمی، نتواند آهم از جگر خیزد
ز ضعف بیغمی، نتواند آهم از جگر خیزد
مگر دردی بگیرد دست افغانم، که بر خیزد! ۱
مگر دردی بگیرد دست افغانم، که بر خیزد! ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - خانه تن، چو بسیل اجل از هم ریزد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - از دامن خود گرد جهان زود بر افشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
