خلاصه و ردهبندی سنی
12+
در این متن، شاعر احساس خود را با تصویر قمری که کوکو میکند بیان میکند و از رفتن سروی آزاد از چمن اظهار تأسف میکند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذتبردن است. همچنین هیچ محتوای نامناسبی برای گروههای سنی پایینتر ندارد.
شمارهٔ ۱۷ - در مرگ کسی
دلم قمری صفت کوکو زنان گفت
که: «آه آزاد سروی از چمن رفت » ۱
که: «آه آزاد سروی از چمن رفت » ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - در تاریخ ساختمانی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - تاریخ ساختمان خانه یی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.