خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن به اهمیت حضور قلب و توجه کامل در نماز اشاره میکند و تذکر میدهد که اگر فرد در نماز حضور قلب نداشته باشد، از فیض واقعی آن بهرهمند نخواهد شد. همچنین، شاعر با لحنی انتقادی از کسانی که در نماز به جای توجه به خداوند، به امور دیگر مشغول هستند، گلایه میکند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با پیام عمیق این شعر ارتباط برقرار کنند و آن را درک نمایند.
شماره ۱۲۴ - نبود چو حضور قلب و مژگان تری
نبود چو حضور قلب و مژگان تری
فیض ز نماز خویش چندان نبری ۱
خاکت بر سر، این چه حضور است که تو
در پیش حق استاده و جای دگری؟! ۲
فیض ز نماز خویش چندان نبری ۱
خاکت بر سر، این چه حضور است که تو
در پیش حق استاده و جای دگری؟! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - ای دل، تو به تنگم از جفا آوردی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - ای آنکه تمام آرزو و هوسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.