شماره ۱۱۲ - آمد پیری و، زشت شد صورت تو

آمد پیری و، زشت شد صورت تو
از دست تو بگرفت ترا نکبت تو ۱

از بس بتن تو چشم چون پنبه شده است
ماند به کمان پنبه زن قامت تو ۲