خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از موی میان و زلف معشوق سخن میگوید که فکر و زبان او را ناتوان کرده است. او تصور میکند که این زلفهای پیچیده ممکن است از آه عاشقان ساخته شده باشد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و شاعرانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال پیچیده باشد.
شماره ۳۴ - ز آن موی میان، فکر مرا جانکاه است
ز آن موی میان، فکر مرا جانکاه است
زآن زلف رسا، دست سخن کوتاه است ۱
خوش با دل زار عاشقان پیچیده است
آن زلف مگر ز دودمان آه است؟! ۲
زآن زلف رسا، دست سخن کوتاه است ۱
خوش با دل زار عاشقان پیچیده است
آن زلف مگر ز دودمان آه است؟! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - نفس تو، که تن پروریش آیین است
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - ای آنکه ترا خانه آراسته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.