خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف دنیا به عنوان دهان ماری گزنده می‌پردازد که مردم را می‌آزارد. شاعر از درد و رنج انسان‌های دردمند سخن می‌گوید و به دنبال نجات‌دهنده‌ای است که از فنا و نابودی در امان باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و لحن غمگین متن ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد.
شمارهٔ ۴ - بث الشکوی
گیتی است دهان مار و دروی
این خلق گزنده اند دندان ۱
ای وای بجان دردمندی
کو از نمد فناست عریان ۲
این خلق گزنده اند دندان ۱
ای وای بجان دردمندی
کو از نمد فناست عریان ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳ - قهوه و غلیان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵ - ترتیب سور قرآنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
