شماره ۵۶۷ - نیی کریم، ز فیض آب تا نمیگردی

نیی کریم، ز فیض آب تا نمیگردی
چو آفتاب جهانتاب تا نمیگردی ۱

ز شرم طاعت خود آب شو، که بی ثمر است
بپای نخل دعا آب تا نمیگردی ۲

ز فیض بندگی حق نمیشوی لبریز
تهی ز خویش چو محراب تا نمیگردی ۳

شکار بحر معانی نمیتوانی کرد
دو تا ز فکر چو قلاب تا نمیگردی ۴

ترا ز گشت عمل نیست حاصلی واعظ
تمام گریه چو دولاب تا نمیگردی ۵