خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که بر اهمیت سکوت، گوش دادن، و فروتنی تأکید دارد. شاعر توصیه می‌کند که مانند دانایان خاموش باشیم، مانند صدف گوش فرا دهیم، و زیر بار مسئولیت‌های زندگی مقاوم باشیم. همچنین هشدار می‌دهد که پرحرفی مانند خار است و گوش دادن مانند گل زیباست. متن به مرگ و گذرایی زندگی نیز اشاره می‌کند و توصیه به هوشیاری می‌کند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجزیه‌وتحلیل، به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۴۱۱ - درفشان گردد چو دانا، در سخن، خاموش باش
درفشان گردد چو دانا، در سخن، خاموش باش
ابر نیسان لب چو بگشاید، صدف سان گوش باش ۱
بحر رحمت تا زهر موجی در آغوشت کشد
زیر بار خلق، چون کشتی سراپا دوش باش ۲
نیستی جز خار، اگر باشی ز سر تا پا زبان
گل اگر خواهی که باشی، پای تا سرگوش باش ۳
هست هر موی سفیدی برتو دندانی ز مرگ
میخورد امروز یا فردا، سرت با هوش باش ۴
طبعت از شوخی، اگر میل خودآرایی کند
از حریر خوی نرم خویش، دیبا پوش باش ۵
چند با شمع سخن در ظلمت آباد جهان
خودنمایی میکنی واعظ، دگر خاموش باش ۶
ابر نیسان لب چو بگشاید، صدف سان گوش باش ۱
بحر رحمت تا زهر موجی در آغوشت کشد
زیر بار خلق، چون کشتی سراپا دوش باش ۲
نیستی جز خار، اگر باشی ز سر تا پا زبان
گل اگر خواهی که باشی، پای تا سرگوش باش ۳
هست هر موی سفیدی برتو دندانی ز مرگ
میخورد امروز یا فردا، سرت با هوش باش ۴
طبعت از شوخی، اگر میل خودآرایی کند
از حریر خوی نرم خویش، دیبا پوش باش ۵
چند با شمع سخن در ظلمت آباد جهان
خودنمایی میکنی واعظ، دگر خاموش باش ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۰ - تا به کی باشدت برای معاش
گوهر بعدی:شماره ۴۱۲ - زردرو چون خوشه، بهر روزی فردا مباش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
