شماره ۳۹۶ - غنچه سان این همه بر خویش مبال از زر و زور

غنچه سان این همه بر خویش مبال از زر و زور
که چو گل زود پریشان شوی ار باد غرور ۱

باد برخود کند از نعمت دنیا منعم
زآن هر انگشت عسل هست چو نیش زنبور ۲

بینش آن نیست که در مال مبصر باشی
خواب دیدن نشود حجت بینایی کور ۳

ریزش اهل سخا نیست جز از قوت دین
گریه شمع نباشد مگر از کثرت نور ۴

آگهان لذتی از عشرت دنیا نبرند
دل غمگین نشود باخبر از خنده زور ۵

از چه رو زرد شود چهره تو را در پیری؟
میمکد خون تو این خاک سیه با لب گور! ۶

خانه آخرت ظالم از آنست خراب
که ندانسته سرایی بجز از عالم زور ۷

آنچه دارند بخیلان جهان در ته خاک
عنقریب است که میماندشان بر سر گور ۸

خامی فکر تو واعظ زدل بی شوق است
نبود نانت از آن پخته، که سرد است تنور ۹