شماره ۳۹۳ - پیر چون گشتی، چو طفلان بازی دنیا مخور

پیر چون گشتی، چو طفلان بازی دنیا مخور
میخور آخر سرت، زنهار از وی پا مخور!! ۱

بس ک دل پر گشته ز اندوه تهیدستی ترا
نیست جای غم دگر دل دل، غم بیجا مخور! ۲

نیست چون بیصرفه هرگز خرجت از عقل معاش
غصه امروز و فردا را همه یک جا مخور ۳

دل منه بر هستی مخلوق، پیش لطف حق
بازی از موج سر آبی بر لب دریا مخور ۴

میکند زهر حرامی ناگهان در کار تو
بی تأمل لقمه یی از سفره دنیا مخور ۵

نیست به از لذت مهمان نوازی، نانخورش
تا توانی نان خشک خویش را تنها مخور ۶

نعمت الوان دنیا، نوش جان واعظ ترا
گر غم عشقی خدا روزی کند، بی ما مخور ۷