خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ است که به موضوعات عشق، رنج‌های زندگی، مرگ و مقاومت در برابر سختی‌ها می‌پردازد. شاعر از تصاویر زیبایی مانند خاموشی چراغ روز، اشک‌ها و آسمان، و ناله‌های بی‌ثمر استفاده می‌کند تا احساسات عمیق انسانی را بیان کند. همچنین، اشاره‌هایی به میخانه و فیض عشق دارد که نشان‌دهنده‌ی دیدگاه عرفانی اوست.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی، اشاره به مرگ و رنج‌های زندگی، و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. این شعر更适合 افرادی که تجربه‌ی زندگی بیشتری دارند و می‌توانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۶۰ - صرصر آهم چراغ روز را خاموش کرد
صرصر آهم چراغ روز را خاموش کرد
موج اشکم، آسمان را حلقه ها در گوش کرد ۱
پنبه آواز جرس را کم ز سنگ سرمه نیست
هرزه نالان را به نرمی میتوان خاموش کرد ۲
عشق تا واکرد در میخانه فیض ترا
نوبهار از غنچه گلبن را سبو بر دوش کرد ۳
در جهان هرکس به تلخی زندگانی کرده است
زهر مردن را بآسانی تواند نوش کرد ۴
گرم رویان را چه پروا از تریهای عدو؟
آتش گل را به شبنم کی توان خاموش کرد؟ ۵
تیر باران حوادث واعظ دلخسته را
در جهان از خرقه صد پاره جوشن پوش کرد ۶
موج اشکم، آسمان را حلقه ها در گوش کرد ۱
پنبه آواز جرس را کم ز سنگ سرمه نیست
هرزه نالان را به نرمی میتوان خاموش کرد ۲
عشق تا واکرد در میخانه فیض ترا
نوبهار از غنچه گلبن را سبو بر دوش کرد ۳
در جهان هرکس به تلخی زندگانی کرده است
زهر مردن را بآسانی تواند نوش کرد ۴
گرم رویان را چه پروا از تریهای عدو؟
آتش گل را به شبنم کی توان خاموش کرد؟ ۵
تیر باران حوادث واعظ دلخسته را
در جهان از خرقه صد پاره جوشن پوش کرد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۹ - ای که زینت طلبی جسم ترا لاغر کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۱ - گلی تو، گل! نظر اما نمیتوانم کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
