خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به مفاهیمی مانند سخاوت، مرگ، عدالت، و رفتارهای انسانی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که افراد سخاوتمند هرگز نمی‌میرند و کسانی که به دیگران ستم می‌کنند، عاقبت خوبی ندارند. همچنین، به اهمیت بخشش و تلاش در زندگی اشاره می‌کند و از واعظان می‌پرسد که چرا این‌قدر از مرگ می‌ترسند در حالی که مرگ پایان اندیشه‌هاست.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند مرگ و ستم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۲۴۴ - هرکس به سخا زنده بود، مرگ ندارد
هرکس به سخا زنده بود، مرگ ندارد
شه کو همه را داد، کجا جامه گذارد؟ ۱
آش عجبی می پزد، از بهر خود آنکس
کز خانه دلها به ستم دود برآرد ۲
تاراج کند خانه عمر اهل ستم را
درویش چو هنگام دعا دست برآرد ۳
امروز چو درویش کسی نیست توانگر
کو مرگ خوشی دارد، اگر هیچ ندارد ۴
در مزرع ایام بده، تا بدهندت
دهقان درود هیچ، ز تخمی که نکارد ۵
واعظ چه بخود این همه سوزی ز غم مرگ
آسوده شدن این همه اندیشه ندارد ۶
شه کو همه را داد، کجا جامه گذارد؟ ۱
آش عجبی می پزد، از بهر خود آنکس
کز خانه دلها به ستم دود برآرد ۲
تاراج کند خانه عمر اهل ستم را
درویش چو هنگام دعا دست برآرد ۳
امروز چو درویش کسی نیست توانگر
کو مرگ خوشی دارد، اگر هیچ ندارد ۴
در مزرع ایام بده، تا بدهندت
دهقان درود هیچ، ز تخمی که نکارد ۵
واعظ چه بخود این همه سوزی ز غم مرگ
آسوده شدن این همه اندیشه ندارد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - کدام روز آن، نگار بدخو، بجنگ دلها، کمر نبندد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - چون بهله بصید دلم آن مست برآرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
