شماره ۲۲۵ - نه من نمیروم آن شوخ را ببر گستاخ

نه من نمیروم آن شوخ را ببر گستاخ
که هم نمیرود از من باو خبر گستاخ ۱

کجا ز حال دلم با خبر شود شوخی
که ناله ام نکند در دلش اثر گستاخ ۲

ز سجده در او سرفراز تا شده است
نمیزنم ز غمش دست خود بسر گستاخ ۳

از آن زمان که قدمگاه خاک درگه اوست
سرشک پا نگذارد بچشم تر گستاخ ۴

بخاطری که تویی، چون بخویش باز آید؟
به پیش یاد تو دل نیست این قدر گستاخ ۵

ز جعد زلف تو هر تار موی در تابی است
ز شرم اینکه گذشت از بر کمر گستاخ ۶

شده است از غم او تا فضای هستی پر
ز سنگ پا نگذارد برون شرر گستاخ ۷

نه آنچنان دل واعظ دلیر و بی ادب است
که باغم تو کند دست در کمر گستاخ؟ ۸